Kiczora Kamienicka
| Kiczora Kamienicka | |
 Widok na Wielki Wierch i Kiczorę Kamienicką z Gorców |
|
| Państwo |  Polska, Europa |
| Pasmo | Gorce/Beskid Wyspowy, Karpaty |
| Wysokość | 1007 m n.p.m. |
  Kiczora Kamienicka
|
|
| Współrzędne: | |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Kiczora Kamienicka – wznoszący się na 1007 m n.p.m. szczyt w Gorcach (lub Beskidu Wyspowego, w zależności od przyjętej koncepcji podziału), wraz z Wielkim Wierchem otoczony przez opływającą go Kamienicę Gorczańską[1]. Od południowej strony sąsiaduje z Magurzycą, od północnej z Wielkim Wierchem stanowiącym zakończenie pasma. Od Wielkiego Wierchu oddzielony jest przełęczą, na której znajduje się Polana Jeziorne[1]. Wzdłuż koryta Kamienicy Gorczańskiej opływającej te szczyty poprowadzona jest droga wojewódzka nr 968 (odcinek z Mszany Dolnej do Kamienicy).
Według uznanej powszechnie regionalizacji fizycznogeograficznej Karpat opracowanej przez Jerzego Kondrackiego Kiczora Kamienicka wraz z Wielkim Wierchem włączone zostały do Beskidu Wyspowego, a granica poprowadzona została przez przełęcz pomiędzy Kiczorą Kamienicką a Magurzycą[2]. Podział ten uznaje też zbiorowe opracowanie "Gorce. Przewodnik dla prawdziwego turysty" (brak w nim opisów tych szczytów)[3]. Jednak inni autorzy opracowań o tym regionie (Józef Nyka, Andrzej Matuszczyk[4] ) włączają te szczyty do Gorców, uzasadniając to faktem, że od Beskidu Wyspowego obydwa te szczyty oddzielone są głęboką doliną Kamienicy Gorczańskiej, stanowiącą w tym miejscu najbardziej naturalną i oczywistą granicę między Beskidem Wyspowym i Gorcami.
Kiczorę Kamienicką łatwo rozpoznać po wznoszącym się pod jej szczytem maszcie przekaźnikowym. Jest w większości zalesiona. Na jej południowych i wschodnich zboczach znajdują się wciśnięte pomiędzy las i należące do wsi Szczawa przysiółki: Podkiczory, Szałasie, Faronówki, Polanki[1]. Wszystkie spływające z niej potoki uchodzą do okrążającej ją rzeki Kamienica. Największe z nich to Rybi Potok, Czerwonka i Głębowiec.
Przez Kiczorę Kamienicką nie prowadzą żadne znakowane szlaki turystyczne. Nazwa jest pochodzenia wołoskiego, w którym słowo kiczora oznaczało górę z zalesionym wierzchołkiem. Gór o nazwie Kiczora jest w Karpatach wiele.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Gorce. Mapa turystyczna 1:50000. Kraków: Compass, 2007. ISBN 978-83-89165-39-8.
- ↑ Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 1998. ISBN 83-01-12479-2.
- ↑ Marek Cieszkowski, Paweł Luboński: Gorce – przewodnik dla prawdziwego turysty. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2004. ISBN 83-89188-19-8.
- ↑ Andrzej Matuszczyk: Beskid Wyspowy. Pruszków: Oficyna Wyd. „Rewasz”, 2001. ISBN 83-85557-86-5.
|
|||||
![krecha1.gif [pl]](/pl/wiki/krecha1.gif.html){kind=link}
![ファイル:Wikimedia Community Logo.svg [ja]](/ja/wiki/ファイル:Wikimedia_Community_Logo.svg.html){kind=link}